UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

buczeć

Chronologizacja

1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. buczę
buczymy
2 os. buczysz
buczycie
3 os. buczy
buczą

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. buczałem
+(e)m buczał
buczałam
+(e)m buczała
buczałom
+(e)m buczało
buczeliśmy
+(e)śmy buczeli
buczałyśmy
+(e)śmy buczały
2 os. buczałeś
+(e)ś buczał
buczałaś
+(e)ś buczała
buczałoś
+(e)ś buczało
buczeliście
+(e)ście buczeli
buczałyście
+(e)ście buczały
3 os. buczał
buczała
buczało
buczeli
buczały

bezosobnik: buczano

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. będę buczał
będę buczeć
będę buczała
będę buczeć
będę buczało
będę buczeć
będziemy buczeli
będziemy buczeć
będziemy buczały
będziemy buczeć
2 os. będziesz buczał
będziesz buczeć
będziesz buczała
będziesz buczeć
będziesz buczało
będziesz buczeć
będziecie buczeli
będziecie buczeć
będziecie buczały
będziecie buczeć
3 os. będzie buczał
będzie buczeć
będzie buczała
będzie buczeć
będzie buczało
będzie buczeć
będą buczeli
będą buczeć
będą buczały
będą buczeć

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. buczmy
2 os. bucz
buczcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. buczałbym
bym buczał
buczałabym
bym buczała
buczałobym
bym buczało
buczelibyśmy
byśmy buczeli
buczałybyśmy
byśmy buczały
2 os. buczałbyś
byś buczał
buczałabyś
byś buczała
buczałobyś
byś buczało
buczelibyście
byście buczeli
buczałybyście
byście buczały
3 os. buczałby
by buczał
buczałaby
by buczała
buczałoby
by buczało
buczeliby
by buczeli
buczałyby
by buczały

bezosobnik: buczano by

bezokolicznik: buczeć

imiesłów przysłówkowy współczesny: bucząc

gerundium: buczenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. buczenie
buczenia
D. buczenia
buczeń
C. buczeniu
buczeniom
B. buczenie
buczenia
N. buczeniem
buczeniami
Ms. buczeniu
buczeniach
W. buczenie
buczenia

imiesłów przymiotnikowy czynny: buczący

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. buczący
buczący
buczący
buczące
bucząca
D. buczącego
buczącego
buczącego
buczącego
buczącej
C. buczącemu
buczącemu
buczącemu
buczącemu
buczącej
B. buczącego
buczącego
buczący
buczące
buczącą
N. buczącym
buczącym
buczącym
buczącym
buczącą
Ms. buczącym
buczącym
buczącym
buczącym
buczącej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. buczący
buczący
buczące
buczące
D. buczących
buczących
buczących
buczących
C. buczącym
buczącym
buczącym
buczącym
B. buczących
buczących
buczących
buczące
N. buczącymi
buczącymi
buczącymi
buczącymi
Ms. buczących
buczących
buczących
buczących

Pochodzenie

psł. *bučati 'wydawać niski, przeciągły głos; ryczeć, beczeć, brzęczeć'

1. o silniku

Definicja

wydawać jednostajny dźwięk o niskim brzmieniu

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii dźwięki

Połączenia

  • bąk, pszczoła, trzmiel; silnik buczy; basy, organy buczą;
  • buczenie samolotu, wentylatora
  • buczeć basem
  • głośne buczenie
  • zacząć/zaczynać buczeć;
  • słyszeć buczenie
  • gwizdy i buczenie
  • buczący sygnał

Cytaty

W ogrodzie państwa Budników w Roztokach u stóp Jałowca kołyszą się na wietrze łany pięknych kwiatów i buczą pszczoły z pasieki na pagórku.

źródło: NKJP: Złota wycinka, Dziennik Polski, 1998-06-12

[...] wypełniająca ławy amfiteatru ciżba huczała, buczała, gwizdała, hałas był nieznośny.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997

Wdychał narkotyczne wonie pomnażającego się życia roślinnego, nasłuchiwał grania owadów, zuchwałego furkotu wielkich chrząszczy, które buczały mu wprost w ucho i jak kamyki staczały się po blachach wozu.

źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1966

Oglądamy ulubiony program telewizyjny. W pewnym momencie na ekranie pojawiają się dziwne paski, a głośnik zaczyna buczeć. Wszystko jasne – znowu sąsiad włączył swój komputer i zakłóca pracę naszego telewizora.

źródło: NKJP: Maciej Sas: Łowcy fal, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2004-10-15

Gdy policjanci uspokajali zbyt krewkich kibiców, ci odpowiadali głośnym buczeniem.

źródło: NKJP: Monika Kruszewska: Brazylijczycy świętują mistrzostwo świata w piłce nożnej, Gazeta Wyborcza, 1994-07-19

2. płakać

Definicja

pot. 
głośno płakać, wydając niskie, jednostajne dźwięki

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka zachowania emocjonalne

Relacje znaczeniowe

synonimy:  beczeć
hiperonimy:  płakać

Cytaty

Im bliżej daty wyznaczonego ślubu, tym częściej Kokeszko pijany ze szczęścia chodził, a Jadźka buczała po kątach.

źródło: NKJP: Andrzej Mularczyk: Sami swoi, 1967

Mówiłam sobie: zasługuję na to, żeby zostać dłużej, jeszcze nic nie zdążyłam zrobić. W kółko powtarzałam, że teraz sobie palnę w łeb. W hotelu cały czas buczałam.

źródło: NKJP: Tadeusz Płatek: Podła sława, Gazeta Krakowska, 2003-12-05

Michał (4 miesiące) zawsze zanim zaśnie, musi popłakać. Kiedyś wzięcie na ręce z łóżeczka uspokajało go. Ostatnio buczy nawet na rękach, wierci się, czasami nawet płacz się nasila.

źródło: NKJP: Internet

3. mówić

Definicja

pot. 
mówić o czymś z niezadowoleniem

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język mówienie

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  mówić

Cytaty

Pan coś buczy, panie pośle, czy ma pan taką śmiechawkę [...]?

źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 29.06.2000

Na innych grupach buczysz pan, że udupiają panu karierę naukową, bo trza robić habilitację, a to przecież komuszy wymysł.

źródło: NKJP: Internet

Składnia

bez ograniczeń + buczeć +
CO
bez ograniczeń + buczeć +
że ZDANIE
Data ostatniej modyfikacji: 30.11.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json