Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | klitka |
klitki |
|
| D. | klitki |
klitek |
|
| C. | klitce |
klitkom |
|
| B. | klitkę |
klitki |
|
| N. | klitką |
klitkami |
|
| Ms. | klitce |
klitkach |
|
| W. | klitko |
klitki |
Pochodzenie
może pol. gwarowe kletka
Pol. gwarowe kletka to zdrobnienie od kleć 'szałas, budka', a to z ogólnosłowiańskiego *kletь, najlepiej zachowanego w językach wschodnio- i południowosłowiańskich, np. ros. kletь, ukr. klit', brus. kleć. Wyraz bywa uważany za rutenizm (Bańk.).
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Najbliższe środowisko życia człowieka dom/inne miejsca zamieszkania i ich otoczenie
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | ciupa, ciupka, klatka | |
| hiperonimy: | pomieszczenie |
Połączenia
- ciasna, maleńka, mała; ciemna; wynajęta klitka
- klitka na poddaszu; klitka w bloku
- mieszkać w klitce
Cytaty
|
On sam zajmował maleńką klitkę, chyba dawną służbówkę, której jedyną zaletą było to, że należała wyłącznie do niego. Nie było zresztą miejsca na drugie łóżko i tylko raz, kiedy do gospodarzy zjechali krewniacy zza Buga, musiał przyjąć na noc dwunastoletniego chłopca, któremu pościelono na podłodze. źródło: NKJP: Ida Fink: Ślady, 1996 |
|
|
Mama chciała z powrotem do Warszawy albo na Ziemie Odzyskane. Ale Warszawa zburzona, ciocia z wujkiem gnieździli się w jednej klitce z jeszcze jedną rodziną, więc pojechał tata na rekonesans do Olsztyna. źródło: NKJP: Tomek Tryzna: Idź kochaj i niech ci nie pomoże żadna na ziemi rzecz, 2010 |
|
|
Mieszkał na Krochmalnej w zrujnowanej kamienicy, której wielkopokojowe, mieszczańskie mieszkanie zamieniono na klitki przedzielone ściankami z dykty, ze wspólną kuchnią. źródło: NKJP: Marek Nowakowski: Powidoki, 2010 |
|
|
W około 10-metrowych klitkach gnieździło się od 6 do 8 osób. źródło: NKJP: (Mac, Dan): Łapanka u ogrodnika, Express Ilustrowany, 2001-05-25 |