UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ktoś pada plackiem

Odmiana

typ frazy: fraza czasownikowa

ndk, npch; odmienny: padać

odpowiednik aspektowy: ktoś padł plackiem

Definicja

pot. 
ktoś szybko kładzie się płasko, przywierając brzuchem do ziemi lub innej powierzchni

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego czynności i stany fizjologiczne

Połączenia

  • ktoś pada plackiem na ziemię; na brzuch

Cytaty

Wystrzały. Nadbiega eskorta. Zbiegowie zeskakują na ziemię, padają plackiem i zakrywają głowy rękoma.

źródło: NKJP: Aleksander Sołżenicyn: Archipelag Gułag, 1977

Na widok tego, co się stało, część obecnych podnosi ręce do góry, a część bez wahania pada plackiem na ziemię.

źródło: NKJP: Juliusz Machulski, Piotr Wereśniak, Ryszard Zatorski: Kiler, 1997

Leżał tak i raptem chwyciła go rozpacz: musiał zejść tam, na dół, a nie było drogi. [...] Wstał. Jakiś ruch w głębi wąwozu, chwycony kątem oka, odruchowo przygiął go na powrót do kamieni, ale wyprostował się. Jeżeli będę co chwila padał plackiem , niewiele zrobię... - pomyślał.

źródło: NKJP: Stanisław Lem: Niezwyciężony, 1964

Gdy zobaczycie, że nadjeżdża, nie traćcie głowy... Rzucajcie jej pod nogi miecze, sakwy, pasy... Cokolwiek, by ją...
Nie dokończył. Tym razem nawet nie usłyszeli zgrzytu łyżew. Dacre Silifant i Rience ocalili życie, padając plackiem na lód.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997

Data ostatniej modyfikacji: 10.04.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json