UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

proch

Chronologizacja

2 połowa XIV w., SStp

Pochodzenie

psł. *porchъ 'drobne cząstki, odłamki, odpryski czegoś, pył, kurz'

Zob. prószyć

1. materiał wybuchowy

Definicja

materiał wybuchowy przypominający piasek, złożony z drobnych cząsteczek, którego zapalenie się powoduje wystrzał pocisku

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Wojsko i wojna broń

Połączenia

  • proch czarny; armatni, strzelniczy; bezdymny, dymny
  • broń na proch
  • proch i amunicja, proch i kule, proch i ołów
  • wybuch; fabryka; produkcja; zapasy; zapach prochu
  • sczerniały od prochu
  • proch zamókł
  • ładować; wynaleźć proch
  • nabić/nabijać coś prochem

Cytaty

Sprawując nadzór nad zasobami saletry i prochów strzelniczych zaczął oczyszczać surowce, dzięki czemu proch francuski, z którego korzystali amerykańscy powstańcy [...], miał większą siłę rażenia niż proch angielski.

źródło: NKJP: Roman Mierzecki: Antoni Lavoisier, chemik hobbysta, Gazeta Wyborcza, 1997-08-27

Z broni dziwerowej można było strzelać tylko prochem dymnym, czarnym.

źródło: NKJP: Stanisław Godlewski: Vademecum myśliwego, 1955

Chciałem nawet zostać w stanie wojennym terrorystą, przygotowywałem bombę z mosiądzu, [...] chciałem tam umieścić proch i lont, zdetonować to przed komisariatem.

źródło: NKJP: Wojciech Stamm: Czarna matka, 2008

Ogień zaczął się rozprzestrzeniać aż dobiegł do składów prochu. Ogromny wybuch wysadził w powietrze katedralną cerkiew z ludźmi.

źródło: NKJP: Jak Polacy Kreml zdobyli, Dziennik Polski, 2000-10-27

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. proch
prochy
D. prochu
prochów
C. prochowi
prochom
B. proch
prochy
N. prochem
prochami
Ms. prochu
prochach
W. prochu
prochy

Inne uwagi

Zwykle lp

2. pył

Definicja

bardzo małe i rozdrobnione cząsteczki różnych substancji unoszące się w powietrzu bądź pokrywające różne przedmioty

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii stan skupienia, trwałość materii

Relacje znaczeniowe

synonimy:  pył, pyłek

Połączenia

  • proch i popiół, proch i pył; kurz i proch
  • garść prochu
  • proch opada, unosił się

Cytaty

Czarownice właśnie tej nocy dokonują szeregu praktyk magicznych [...]: zbierają zioła, proch z rozstajnych dróg, obchodzą pola, żeby odebrać krowom mleko.

źródło: NKJP: G.Czerwińska: Kalendarz polski: O sobótkach, Tygodnik Ciechanowski, 2002-07-12

Nabrałem wody, umyłem się, napiłem i wyczyściłem ubranie z prochu.

źródło: NKJP: R.K.: Niech się pan legitymuje, Nowiny Raciborskie, 2006-08-23

Patrzą na mnie skośne, wyblakłe oczy, otoczone siecią głębokich zmarszczek. Pokryte bliznami dłonie trzymają garść prochu wziętego z ziemi, na której stoimy.

źródło: NKJP: Roman E. Rogowski: Credo, Gazeta Wyborcza, 1993-04-10

Aureliusz przesunął opuszką palca po poręczy. Wszędzie ten sam najlżejszy proch, lepki w dotyku.

źródło: NKJP: Piotr Siemion: Finimondo, 2004

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. proch
prochy
D. prochu
prochów
C. prochowi
prochom
B. proch
prochy
N. prochem
prochami
Ms. prochu
prochach
W. prochu
prochy

Inne uwagi

Zwykle lp

3. o człowieku

Definicja

książk. 
człowiek postrzegany jako nieznacząca istota materialna

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Połączenia

  • marny proch
  • być prochem

Cytaty

Każdy z nich jest prochem w obliczu tak znakomitego męża.

źródło: NKJP: Gazetka Gminna, 1953

Nieprawdopodobny wydaje mi się fakt, że całe nasze istnienie może ograniczyć się do [...] tego marnego prochu, którym podobno jesteśmy.

źródło: NKJP: Internet

- Przecież ja jestem nędzarz! Nie wiem już teraz, czy się jeszcze śmieje, czy też szlocha:
- Nędzarz! Żebrak! Gnój! Proch!

źródło: NKJP: Krystyna Berwińska: Con Amore, 1976

Tego dnia przypominamy, że człowiek jest prochem, że tak naprawdę niewiele od niego zależy.

źródło: NKJP: Dorota Klusek: Czas walki ze słabościami, Echo Dnia, 2007-02-21

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. proch
prochy
D. prochu
prochów
C. prochowi
prochom
B. proch
prochy
N. prochem
prochami
Ms. prochu
prochach
W. prochu
prochy

Inne uwagi

Zwykle lp

4. lekarstwo

Definicja

pot. 
substancja, która służy do leczenia chorób i zapobiegania im

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Choroby i ich leczenie leki i sposoby leczenia, zabiegi, sprzęty medyczne

Relacje znaczeniowe

synonimy:  medykament
hiperonimy:  substancja

Połączenia

  • prochy uspokajające
  • prochy na nerwy, na sen, na uspokojenie...
  • łykać prochy
  • nafaszerować się prochami
  • być na prochach

Cytaty

Rozłożyłem śpiwór, z plecaka wyjąłem piżamę, przebrałem się i poszedłem do łazienki [...] umyć zęby i wziąć prochy nasenne.

źródło: NKJP: Edward Redliński: Szczurojorczycy, 1994

[...] jeśli natychmiast nie łyknę procha, to mi łeb pęknie [...]

źródło: Internet

Chodziłam do lekarza, myślałam, że może chociaż prochy na tę dolegliwość mi pomogą.

źródło: NKJP: Internet

- Tobie jest raczej potrzebny psychiatra niż egzorcysta.
- Ale przecież nie pójdę do tego kretyna, co ostatnio, żeby mi znowu jakieś prochy przepisał.

źródło: NKJP: Jacek Dehnel: Lala, 2006

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. proch
prochy
D. prochu
prochów
C. prochowi
prochom
B. proch
prochy
N. prochem
prochami
Ms. prochu
prochach
W. prochu
prochy

Inne uwagi

W B. lp używa się również formy procha.
Zwykle lm

Frazeologizmy

beczka prochu
coś rozpada się w pył
coś rozsypuje się w proch
coś rozlatuje się w proch
coś rozpada się w proch
coś obraca się w proch
coś rozpadło się w pył
coś rozleciało się w proch
coś rozpadło się w proch
coś obróciło się w proch
coś rozsypało się w proch
ktoś nawąchał się prochu
ktoś prochu nie wymyśla
ktoś prochu nie wymyśli
ktoś rozbija w puch kogoś
ktoś ściera na proch kogoś
ktoś rozbija w proch kogoś
ktoś rozbił w puch kogoś
ktoś starł na/w proch kogoś
ktoś rozbił w proch kogoś
ktoś siedzi na beczce prochu
ktoś rozbił w puch kogoś
ktoś starł na/w proch kogoś
ktoś rozbił w proch kogoś
ktoś/coś rozbija w puch coś
ktoś/coś rozbija w proch coś
ktoś/coś rozbił/rozbiło w puch coś
ktoś/coś starł/starło na/w proch coś
ktoś/coś rozbił/rozbiło w proch coś
Data ostatniej modyfikacji: 27.02.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json