UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

oberwać się

Chronologizacja

1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII

Pochodzenie

Zob. rwać

1. o suficie

Definicja

odpaść od czegoś pod własnym ciężarem lub pod wpływem czynników działających z zewnątrz

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii stan skupienia, trwałość materii

Połączenia

  • konar, strop, sufit oberwał się; skarpa, ziemia oberwała się

Cytaty

Taki nawis śnieżny może też, jeżeli jest blisko morza, oberwać się i wtedy wpadasz do lodowatej wody.

źródło: NKJP: Adam Wajrak: Wajrak pod górą wrzasku, Gazeta Wyborcza, 1995-10-27

Gdy w zeszłym roku oberwał się sufit, nowy za około trzech tysięcy złotych zrobił właśnie sponsor.

źródło: NKJP: Monika Pacukiewicz: Dyrektorzy muszą oszczędzać, Dziennik Zachodni, 2004-02-02

Przy Łódzkiej oberwała się rynna z bloku.

źródło: NKJP: (JAGA): Wichura powalała drzewa, Dziennik Łódzki, 2002-10-29

Spory ruch ciężarówek i wiosenne roztopy sprawiły, że na odcinku blisko 2,5 kilometra oberwało się tam pobocze.

źródło: NKJP: ZAL, KS, STK, JPK, AG, TR: Z ziemi leszczyńskiej, Gazeta Poznańska, 2005-04-12

Nikt nie potrafi powiedzieć, kiedy część gzymsu oberwie się.

źródło: NKJP: Robert Miśkowiec: Nadzór bezradny, Gazeta Krakowska, 2005-03-03

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. oberwę się
oberwiemy się
2 os. oberwiesz się
oberwiecie się
3 os. oberwie się
oberwą się

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. oberwałem się
+(e)m się oberwał
oberwałam się
+(e)m się oberwała
oberwałom się
+(e)m się oberwało
oberwaliśmy się
+(e)śmy się oberwali
oberwałyśmy się
+(e)śmy się oberwały
2 os. oberwałeś się
+(e)ś się oberwał
oberwałaś się
+(e)ś się oberwała
oberwałoś się
+(e)ś się oberwało
oberwaliście się
+(e)ście się oberwali
oberwałyście się
+(e)ście się oberwały
3 os. oberwał się
oberwała się
oberwało się
oberwali się
oberwały się

bezosobnik: oberwano się

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. oberwijmy się
2 os. oberwij się
oberwijcie się

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. oberwałbym się
bym się oberwał
oberwałabym się
bym się oberwała
oberwałobym się
bym się oberwało
oberwalibyśmy się
byśmy się oberwali
oberwałybyśmy się
byśmy się oberwały
2 os. oberwałbyś się
byś się oberwał
oberwałabyś się
byś się oberwała
oberwałobyś się
byś się oberwało
oberwalibyście się
byście się oberwali
oberwałybyście się
byście się oberwały
3 os. oberwałby się
by się oberwał
oberwałaby się
by się oberwała
oberwałoby się
by się oberwało
oberwaliby się
by się oberwali
oberwałyby się
by się oberwały

bezosobnik: oberwano by się

bezokolicznik: oberwać się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: oberwawszy się

gerundium: oberwanie się

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. oberwanie się
oberwania się
D. oberwania się
oberwań się
C. oberwaniu się
oberwaniom się
B. oberwanie się
oberwania się
N. oberwaniem się
oberwaniami się
Ms. oberwaniu się
oberwaniach się
W. oberwanie się
oberwania się

odpowiednik aspektowy: obrywać się

2. dziennikarzom

Definicja

pot. 
używane do opisania sytuacji takiej, że ktoś doznał ze strony kogoś czegoś przykrego lub niekorzystnego z powodu swego zachowania

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  dostać się

Połączenia

  • oberwało się mocno, najbardziej, najwięcej

Cytaty

W 15 min. gorzowianki prowadziły 30-29. Od tego momentu wiślaczki, którym oberwało się od trenera za brak uwagi w grze obronnej, zmieniły styl gry.

źródło: NKJP: Piotr Tymczak: Rządziły wiślaczki, Dziennik Polski, 2005-01-31

Już na początku spotkania solidnie oberwało się dziennikarzom za ich dociekliwość.

źródło: NKJP: Iwona Kamieńska: Uparty i oburzony senator, Gazeta Krakowska, 2001-07-27

Przedstawicielom wojewody oberwało się od radnych.

źródło: NKJP: Jacek Bombor: (Nie)legalni, Trybuna Śląska, 2003-09-04

Otóż w Pile, zarówno przed finałem, jak i po jego zakończeniu, nieźle oberwało się niektórym gdańskim kibicom.

źródło: NKJP: Maciej Polny: Gdańska solidarność, Dziennik Bałtycki, 2000-08-17

Ostatnio kaliskim policjantom oberwało się za to, że... legitymują zbyt mało osób w ciągu jednej służby.

źródło: NKJP: Andrzej Kurzyński KMK: Dobry glina na papierze, Gazeta Poznańska, 2004-09-16

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
3 os. oberwie się

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
3 os. oberwało się

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
3 os. oberwałoby się
by się oberwało

bezokolicznik: oberwać się

odpowiednik aspektowy: obrywać się

Składnia

Ø + oberwać się +
KOMU + (za CO) + (od KOGO)

3. o mięśniach

Definicja

pot. 
stać się osłabionym lub uszkodzonym w wyniku nadmiernego wysiłku lub długiego albo intensywnego użytkowania

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Określenia fizyczności człowieka sprawność i wydolność organizmu

Cytaty

Wnuk po cichu wszedł też do stodoły.
-Nie szarpcie się - powiedział. - Oberwiecie się.

źródło: NKJP: Marian Pilot: Na odchodnym, 2002

Ja mam bardziej problemy z mięśniami niż ze stawami. A dlaczego mi się barki obrywają, to nie mam pojęcia i lekarz też nie, bo według ortopedy wygląda to na pourazowe uszkodzenie, a nie zwyrodnienie czy tym podobne.

źródło: Internet: forum.chlamydioza.pl

W pewnym momencie szkołę obiegła plotka, że skakanie w gumę powoduje oberwanie się żołądka.

źródło: Internet: phobiasocialis.fora.pl

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. oberwę się
oberwiemy się
2 os. oberwiesz się
oberwiecie się
3 os. oberwie się
oberwą się

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. oberwałem się
+(e)m się oberwał
oberwałam się
+(e)m się oberwała
oberwałom się
+(e)m się oberwało
oberwaliśmy się
+(e)śmy się oberwali
oberwałyśmy się
+(e)śmy się oberwały
2 os. oberwałeś się
+(e)ś się oberwał
oberwałaś się
+(e)ś się oberwała
oberwałoś się
+(e)ś się oberwało
oberwaliście się
+(e)ście się oberwali
oberwałyście się
+(e)ście się oberwały
3 os. oberwał się
oberwała się
oberwało się
oberwali się
oberwały się

bezosobnik: oberwano się

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. oberwijmy się
2 os. oberwij się
oberwijcie się

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. oberwałbym się
bym się oberwał
oberwałabym się
bym się oberwała
oberwałobym się
bym się oberwało
oberwalibyśmy się
byśmy się oberwali
oberwałybyśmy się
byśmy się oberwały
2 os. oberwałbyś się
byś się oberwał
oberwałabyś się
byś się oberwała
oberwałobyś się
byś się oberwało
oberwalibyście się
byście się oberwali
oberwałybyście się
byście się oberwały
3 os. oberwałby się
by się oberwał
oberwałaby się
by się oberwała
oberwałoby się
by się oberwało
oberwaliby się
by się oberwali
oberwałyby się
by się oberwały

bezosobnik: oberwano by się

bezokolicznik: oberwać się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: oberwawszy się

gerundium: oberwanie się

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. oberwanie się
oberwania się
D. oberwania się
oberwań się
C. oberwaniu się
oberwaniom się
B. oberwanie się
oberwania się
N. oberwaniem się
oberwaniami się
Ms. oberwaniu się
oberwaniach się
W. oberwanie się
oberwania się

Frazeologizmy

chmura oberwała się
Data ostatniej modyfikacji: 09.10.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json