UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dysharmonia

Chronologizacja

1807, SL

Pochodzenie

internac.

ang. disharmony

fr. dysharmonie, disharmonie

niem. Disharmonie

Od: dys- (z łac. dis oznaczającego podział, oddzielenie, rozróżnienie itp.) i harmonia (zob.)

1. kolorów

Definicja

książk. 
brak zgodnego współistnienia lub współdziałania pewnych elementów występujących w życiu i działalności człowieka

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii jakość i intensywność

Relacje znaczeniowe

antonimy:  harmonia

Cytaty

Wcześniej panowała dziwna dysharmonia między zamożnością świątniczan a sytuacją miejscowości, w której żyją.

źródło: NKJP: Miasteczka na dłoni, Dziennik Polski, 1998-03-20

Nieczynienie zadość temu, co odczuwamy jako nasz imperatyw, wywołuje stany wewnętrznej dysharmonii.

źródło: NKJP: Maria Szyszkowska: W poszukiwaniu sensu życia : po co nam filozofia, 1997

Zdaniem autorów, działanie tej metody polega na wyrównaniu zaburzeń przemiany amin katecholowych w mózgu, które mogą prowadzić do dysharmonii ośrodków wegetatywnych i zmiany rytmu snu i czuwania.

źródło: NKJP: Antoni Kępiński: Melancholia, 1996

Stan dysharmonii organizmu związany z przelotami transkontynentalnymi zależy od kierunku przelotu. Gorszy jest przelot ze wschodu na zachód („cofanie się” czasu), przy czym korzystniejsze jest odbywanie takich przelotów w ciągu dnia.

źródło: NKJP: Tadeusz Kasperczyk, Jan Fenczyn (red.): Podręcznik odnowy psychosomatycznej, 1996

Zabiegi przedświąteczne koncentrują się wokół jedzenia i przedmiotów – prezentów. Jest dysharmonia między potrzebami i marzeniami a praktyką świąt.

źródło: NKJP: Sonia Raduńska: Kartki z białego zeszytu, 2008

Jest to przepis, który wprowadza dezorganizację i dysharmonię w systemie prawnym.

źródło: NKJP: Sprawozdanie z 78. posiedzenia Senatu RP w dniu 10 lipca 1996 r.

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dysharmonia
 dysharmonie
D. dysharmonii
 dysharmonii
 neut
dysharmonij
 char
C. dysharmonii
 dysharmoniom
B. dysharmonię
 dysharmonie
N. dysharmonią
 dysharmoniami
Ms. dysharmonii
 dysharmoniach
W. dysharmonio
 dysharmonie

Inne uwagi

Zwykle lp

Składnia

bez ograniczeń + dysharmonia +
(między/pomiędzy CZYM a CZYM)
bez ograniczeń + dysharmonia +
(w CZYM)
bez ograniczeń + dysharmonia +
CZEGO

2. dźwięków

Definicja

muz. 
brak współbrzmienia dźwięków w utworze muzycznym

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka muzyka

Relacje znaczeniowe

antonimy:  harmonia

Cytaty

Ograniczenie słowa do minimum, ostentacyjna brzydota rekwizytów, dysharmonia muzyki tworzą często apokaliptyczną wizję, wyrastającą z przetworzonych, wojennych doświadczeń Szajny.

źródło: NKJP: W teatrze Studio, Dziennik Polski, 2002-03-26

Utwory wprowadzają słuchacza w trans, który nie opuszcza go aż do ostatniego dźwięku. Zespół uzyskuje to w dość oczywisty sposób. Odrzuca dysharmonie na rzecz starannie zaaranżowanych kompozycji, nie zapominając o ukrywaniu gdzieniegdzie w ich warstwach „smaczków”.

źródło: NKJP: Jacek Walewski: Wokalistom dziękujemy, Esensja, 2009-07-02

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dysharmonia
 dysharmonie
D. dysharmonii
 dysharmonii
 neut
dysharmonij
 char
C. dysharmonii
 dysharmoniom
B. dysharmonię
 dysharmonie
N. dysharmonią
 dysharmoniami
Ms. dysharmonii
 dysharmoniach
W. dysharmonio
 dysharmonie
Data ostatniej modyfikacji: 05.12.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN