UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ahistoryzm

Chronologizacja

1933, Dep

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. ahistoryzm
ahistoryzmy
D. ahistoryzmu
ahistoryzmów
C. ahistoryzmowi
ahistoryzmom
B. ahistoryzm
ahistoryzmy
N. ahistoryzmem
ahistoryzmami
Ms. ahistoryzmie
ahistoryzmach
W. ahistoryzmie
ahistoryzmy

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

gr. a- 'nie; bez; brak'

Od: historyzm

Definicja

nauk. 
interpretowanie zjawisk społecznych lub kulturowych bez uwzględnienia ich związku z warunkami historycznymi

Noty o użyciu

Ms. lp wymawiany: [ahistoryźmie] lub [ahistoryzmie].

Wymowa

[ahistorysm] lub [ahistoryzm]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka działalność naukowa

Relacje znaczeniowe

synonimy:  ahistorycyzm
antonimy:  historycyzm, historyzm

Cytaty

To postmodernizm [...] z jego relatywizmem poznawczym oraz etycznym, zniesieniem dystynkcji między kulturą „wysoką” a masową, między sztuką a konsumeryzmem, z jego ahistoryzmem i zdolnością do przepisywania na nowo historii, triumfuje we współczesnej Polsce.

źródło: NKJP: Zięba Maciej OP: Po szkodzie? Przed szkodą? : o Polsce, kapitalizmie i kontemplacji, 1996

Charakterystyczny dla funkcjonalizmu wydaje się jego ahistoryzm czy też formalizm.

źródło: NKJP: Jerzy Szacki: Historia myśli socjologicznej, 2002

[...] kiedy patrzymy na uwikłanych w kontakty z SB ludzi dziś, po czterdziestu kilku latach, nie powinniśmy popełniać błędu ahistoryzmu.

źródło: NKJP: Roman Graczyk: Tropem SB: jak czytać teczki, 2007

Data ostatniej modyfikacji: 29.10.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json