Dziś archaiczna, regularnie kontynuująca formę psł. postać mianownika, wyparta przez formę bieda, ukutą analogicznie do formy miejscownika (biedzie) i derywatów (biedny, biedzić się). Por. np. wiara, ale miejscownik wierze, czas. wierzyć.
Definicja
książk.
wyraz służący uzewnętrznieniu emocjonalnej reakcji nadawcy na oceniane negatywnie zdarzenie, które już zaszło lub zajdzie w przyszłości
Noty o użyciu
Występuje również w postaci zwielokrotnionej: biada, biada.
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
zachowania emocjonalne