Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż, m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | chudzina |
chudziny |
|
| D. | chudziny |
chudzin rzadziej chudzinów |
|
| C. | chudzinie |
chudzinom |
|
| B. | chudzinę |
chudziny rzadziej chudzinów |
|
| N. | chudziną |
chudzinami |
|
| Ms. | chudzinie |
chudzinach |
|
| W. | chudzino |
chudziny |
Inne uwagi
Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r. ż., D. lm chudzin, B. lm chudziny. Gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B. lm chudzinów lub r. ż., D. lm chudzin, B. lm chudziny
Pochodzenie
Zob. chudy
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Określenia fizyczności człowieka wygląd
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | chudeusz, chudzielec, kościotrup, suchotnik | |
| antonimy: | beka, tłuścioch, wieprz |
Cytaty
|
Był chudziną, niskim i drobnym, z ramionkami cieniutkimi jak u zagłodzonego kuraka i z twarzą lękliwego księżula. źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006 |
|
|
Faktycznie byłem wyjątkową chudziną. Miałem wtedy 10 lat, 127 cm wzrostu i ważyłem 26,5 kg. źródło: NKJP: Dariusz Szarmach: Siła w kwartecie, Gazeta Wrocławska, 2003-06-27 |
|
|
Anię zauważono już w 1996 r., kiedy wygrała mistrzostwo Polski, chociaż była juniorką młodszą i drobną chudziną, na której kolarski ciuch wisiał jak na wieszaku. źródło: NKJP: Sławomir Mizerski: Na własne oczy, Polityka, 2004 |
|
|
Kilkudziesięciu czeskich lekarzy podpisało petycję, w której zaprotestowało przeciwko promowaniu i stawianiu za wzór w różnego rodzaju konkursach piękności wychudzonych dziewcząt. Rzeczywiste chudziny są fatalną reklamą dla kraju piwa i knedlików. źródło: NKJP: AMK: Tygodniówka, Dziennik Polski, 2005-07-02 |