UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ktoś/coś spadł/spadło z piedestału

ktoś runął z piedestału

Odmiana

typ frazy: fraza czasownikowa

dk, npch; odmienny: spaść

odpowiednik aspektowy: ktoś/coś spada z piedestału

Definicja

książk. 
ktoś stracił szacunek otoczenia i przestał być autorytetem w jakiejś dziedzinie lub coś przestało być uważane za wartościowe

Warianty

  • ktoś runął z piedestału

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Cytaty

Wyśmiewany przez fanów, porzucony przez sponsorów oraz opuszczony przez żonę Tiger Woods spadł z piedestału i z bohatera narodowego stał się bohaterem dowcipów.

źródło: NKJP: John Hopkins The Times: Bolesny upadek legendy, Dziennik Zachodni, 2009-12-23

Zawodnik, który potrafi przyciągać ją do siebie jakby miał w butach magnes, tym razem był niczym bezradne dziecko. I takim pozostał aż do dnia klęski całej reprezentacji Brazylii, w której nie tylko Ronaldinho spadł z piedestału.

źródło: NKJP: Janusz Kozioł: Tylko upadków nie brakowało, Gazeta Krakowska, 2006-07-11

- Z reguły nie, bo jestem aktorem do wynajęcia. Nie boję się, że spadnę z piedestału grając np. epizod u dobrego reżysera. Do każdej, nawet najmniejszej roli, przygotowuję się bardzo sumiennie, bo wiem, że każdy sukces może zaowocować kolejną propozycją.

źródło: NKJP: Gram dalej, Dziennik Polski, 2003-12-27

Niestety, po przeanalizowaniu danych z dziesięciu krajów wyszło na jaw, że choroba ta rozwinęła się u 29 proc. pacjentów jedzących dużo błonnika i u 20 proc. stosujących normalną dietę. A zatem błonnik spadł z piedestału naturalnych substancji antyrakowych.

źródło: NKJP: Paweł Walewski: Zdusić w zarodku, Polityka, 2003-01-18

A jednak powinnam przeczuć, jako matka, ile musiała przejść w szkole i później. Jej idea runęła z piedestału, zgruchotało i ją. Gorąca, pełna wiary w czas, który osądzono nagle jako okres błędów i wypaczeń, Irena nie potrafiła już nigdy się odnaleźć.

źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996

Data ostatniej modyfikacji: 12.10.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json