znak czasu

Moja edukacja filmowa wyprzedziła niewątpliwie książkową, co było oczywiście znakiem czasu, jako że byłem jednak dzieckiem XX wieku, jakby ta jego pierwsza połowa nie przypominała bardziej XIX-ty.

źródło: NKJP: Jeremi Przybora: Przymknięte oko opaczności, 1994

Próbowałem wtłoczyć książkę Adasia jako problem w głowy tych, którzy z Soboru wynieśli choćby tylko świadomość, że istnieją znaki czasu i trzeba je umieć czytać. Nie przypominam sobie, żebym kiedyś napisał o innej książce, że jest znakiem czasu.

źródło: NKJP: Adam Michnik, Jacek Żakowski, Józef Tischner: Między Panem a Plebanem, 1995

Do tego samego kanonu należą tłumaczone z angielskiego podręczniki pozytywnego myślenia. Przekonują nas o własnej wartości, mobilizują do osiągnięcia sukcesu (to ostatnie słowo należałoby pisać tłustym drukiem – jako znak czasów).

źródło: NKJP: Internet

Wiąże się to po części ze zjawiskiem szerszym, jednym ze znaków czasu i na Wschodzie, i na Zachodzie: „graffiti” , czyli opaskudzanie murów na różne sposoby. Podobna pewność siebie. Także: działanie w imię wolności.

źródło: NKJP: Andrzej Osęka: Opinie, Gazeta Wyborcza, 1993-06-25

Ale może udało mi się przekonać Czytelników, że w łonie Kościoła naszego kończącego się stulecia, wobec zadań, wyzwań i zagrożeń, jakie stoją przed tym Kościołem, ta zdumiewająca, niezwykła swoją śmiałością i nowością forma życia zakonnego jest jednym z najbardziej wymownych znaków czasu.

źródło: NKJP: Jerzy Turowicz: „Jak zaczyn w cieście”, Tygodnik Powszechny, 1994

Wiele osób, zwłaszcza w drugich związkach, decyduje się dziś na rozdzielność majątkową już od początku małżeństwa. Jest to znak czasów, ale rozwiązanie niekoniecznie doskonałe, bo zakłada nieufność wobec partnera.

źródło: NKJP: Budżetowo nieszczerzy, Polityka nr 2390, 2003-03-01