część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
odludek
|
odludkowie
|
ndepr |
odludki
|
depr |
| D. |
odludka
|
odludków
|
|
| C. |
odludkowi
|
odludkom
|
|
| B. |
odludka
|
odludków
|
|
| N. |
odludkiem
|
odludkami
|
|
| Ms. |
odludku
|
odludkach
|
|
| W. |
odludku
|
odludkowie
|
ndepr |
odludki
|
depr |
Od wyrażenia przyimkowego od ludzi; zob. ludzie
osoba, która stroni od ludzi i spędza czas samotnie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie
- dziwak i odludek
- być, stawać się odludkiem
|
Grubas zaszył się całkowicie w swoim opolskim zamku, żyjąc niby odludek.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Uczeń czarnoksiężnika, 2003
|
|
Mieszkał z matką-staruszką w jednej z rynkowych kamieniczek, miał opinię odludka.
źródło: NKJP: Aleksander Minkowski: Szaleństwo Majki Skowron, 1972
|
|
[...] w miarę jak przybywało mu lat, stawał się coraz większym odludkiem i zaszywszy się w domowym zaciszu, bezustannie wertował jakieś księgi.
źródło: NKJP: Andrzej Sarwa: Strzyga, 2006
|
Data ostatniej modyfikacji: 27.03.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json