UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ktoś uronił łzę

ktoś utoczył łzę

Definicja

książk. 
ktoś zapłakał przez krótki czas

Warianty

  • ktoś utoczył łzę

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka zachowania emocjonalne

Połączenia

  • ktoś uronił łzę tęsknoty, wzruszenia, żalu
  • ktoś uronił łzę nad czyimś grobem, nad czyjąś śmiercią; ze szczęścia

Cytaty

[...] starszy pan zaśpiewał kobietom „Białego misia” a cappella. Starsza pani uroniła łzę, wyznając: „Warto było dożyć tej chwili”.

źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Miasto szklanych słoni, 2010

Nie wiemy wprawdzie, czy opłakana została legendarna żona Lota zamieniona w słup soli. Czy ktoś uronił łzę nad grobem potomków Kaina?

źródło: NKJP: Jan Tomkowski: Ciemne skrzydła Ikara. Eseje o rozpaczy, 2009

Wyjeżdża i już nie wróci - powiedziała Matka i uroniła łzę. - Masz, co chciałaś.

źródło: NKJP: Dagmara Półtorak: Tak trudno być mną!, 2010

Ja uważam się za romantyka i zdarza mi się uronić łzę.

źródło: NKJP: (PAS): Mirosław Szczepański, Express Ilustrowany, 2003-07-31

Mężczyźnie z żelaza - takiemu, co to zniesie wszystko - niełatwo wyrażać emocje. Kto to widział, by pokazać swoją miękkość? Nie zapłakał na pogrzebie matki, bo od dawna nie uronił łzy [...]

źródło: NKJP: Edyta Gietka, Paweł Walewski: Transformersi są zmęczeni, Polityka, 2007-12-15

Mieszko utoczył łzę, wspominając owo tragiczne zdarzenie, jak wszyscy polscy jeńcy musiał bowiem także patrzeć na śmierć swego ukochanego pana i bliskiego krewnego.

źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Metamorfozy, 2004

Odmiana

typ frazy: fraza czasownikowa

dk, npch; odmienny: uronić

Składnia

bez ograniczeń + ktoś uronił łzę +
(nad CZYM)
Data ostatniej modyfikacji: 26.02.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json