pot.
wprowadza pytanie o język, w jakim zostało powiedziane lub napisane to, o czym jest mowa
może wprowadzać zdanie zależne
|
– Po jakiemu?
– No po szwedzku, a po jakiemu!
źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Przystupa, 2007
|
|
– A po jakiemu on się z tą Portoryczką dogada?
źródło: NKJP: Edward Redliński: Szczurojorczycy, 1997
|
|
Ciekawe, po jakiemu to, po żydowsku chyba.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
|
|
– Ja tam na mapie się nie znam. – Zamachała rękami. – A jak się dopytać, po jakiemu?
źródło: NKJP: Maria Nurowska: Rosyjski kochanek, 1996
|
część mowy: zaimek pytajny
po jakiemu _
w Zd. pyt. |
| szyk: zmienny: neutralna pozycja inicjalna |
Data ostatniej modyfikacji: 18.04.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json