Choć miejscowość tę dzieliły od stolicy zaledwie 23 kilometry, była to wówczas wieś zabita deskami, biedna i zacofana, bez komunikacji poczty.
źródło: NKJP: Lechosław Herz: Wardęga Opowieści z pobocza drogi, 2010
- Nigdzie nie pójdę. Tosiek wybrał sobie kierunek. Lubi zwierzaki, zawsze się nimi interesował. [...] - I całe życie będzie klepał biedę. Utonie w zabitej deskami dziurze. Do niczego nie dojdzie, zgłupieje pośród prymitywnych i głupich. Wart jest lepszego losu.
Tu przyjeżdżali ludzie ze wsi zabitych deskami, wprost z XIX wieku trafili do europejskiego miasta. Rozwiązania techniczne w mieszkaniach przekraczały ich wyobraźnię, więc demontowali centralne ogrzewanie i budowali piece.
źródło: NKJP: Cezary Łazarewicz, Andrzej Kraśnicki: Szczecin nie żałuje kolumbionki, Gazeta Wyborcza, 1998-10-16
Siedlęcin ma opinię wiochy zabitej dechami. A przy takim muzeum, to pewnie przyjeżdżałyby do nas niemieckie wycieczki. No i zarobić coś by można było – powiedział nam pan Józef z Siedlęcina.
źródło: NKJP: Ryszard Gauza, Konrad Przezdzięk: Magia wieży, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-01-07
Wiek temu to był zabity dechami zaścianek. Gdzie indziej ważyły się losy świata, nafta nie była jeszcze płynnym złotem.
źródło: NKJP: Adam Szostkiewicz: Ostre kanty, Polityka, 2002-04-27
