UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

obłudnie

Chronologizacja

1 połowa XV w., SStp

Odmiana

część mowy: przysłówek

Pochodzenie

Zob. obłuda

Definicja

w sposób świadczący o tym, że ktoś ukrywa swoje prawdziwe myśli i uczucia, aby przedstawić się w lepszym świetle

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Cytaty

Wyjątkowo obłudnie brzmią argumenty mówiące, iż separacja może uchronić dzieci przed zagrożeniami, które niesie rozwód.

źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 08.03.1994

J. K. zachował się obłudnie. Najpierw zapewniał, że będzie prowadził przejrzystą politykę, w razie zwycięstwa stanie na czele rządu. Teraz łamie słowo [...].

źródło: NKJP: Włodzimierz Knap: I prestiż, i władza, Dziennik Polski, 2005-09-29

- Jesteśmy jedynym zespołem, który nie udaje obłudnie, że nie pije w czasie koncertów - powiedział ze sceny pomiędzy jednym a drugim haustem złocistego trunku.

źródło: NKJP: Jarosław Stanek: Zlot jagodożerców, Dziennik Bałtycki, 2005-07-22

Nikt nimi nie pogardzał, chociaż na ogół przez rzeczywiście wielkich byli niezauważeni lub lekceważeni, chyba że byli do czegoś potrzebni. Wówczas nazywano ich przyjaciółmi, sprzymierzeńcami i obłudnie poklepywano ich po plecach, niby w dowód uznania.

źródło: NKJP: Felietony, Gazeta Poznańska, 2005-04-22

Data ostatniej modyfikacji: 06.03.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json