UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

poosobny

Chronologizacja

1792, Ordynacya dla sadow mieyskich, t. 1, books.google.pl

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. poosobny
poosobny
poosobny
poosobne
poosobna
D. poosobnego
poosobnego
poosobnego
poosobnego
poosobnej
C. poosobnemu
poosobnemu
poosobnemu
poosobnemu
poosobnej
B. poosobnego
poosobnego
poosobny
poosobne
poosobną
N. poosobnym
poosobnym
poosobnym
poosobnym
poosobną
Ms. poosobnym
poosobnym
poosobnym
poosobnym
poosobnej
W. poosobny
poosobny
poosobny
poosobne
poosobna
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. poosobni
poosobni
poosobne
poosobne
D. poosobnych
poosobnych
poosobnych
poosobnych
C. poosobnym
poosobnym
poosobnym
poosobnym
B. poosobnych
poosobnych
poosobnych
poosobne
N. poosobnymi
poosobnymi
poosobnymi
poosobnymi
Ms. poosobnych
poosobnych
poosobnych
poosobnych
W. poosobni
poosobni
poosobne
poosobne

Pochodzenie

Zob. osobny

Definicja

przest. 
osobny

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii jakość i intensywność

Relacje znaczeniowe

synonimy:  osobny

Cytaty

I milczeliśmy schodząc do osiedla, czyli do naszych poosobnych nie tylko mieszkań, ale i domów.

źródło: Ewa Szelburg-Zarembina: Spotkania przy drodze, 1976 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 08.05.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json