UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

buczenie

Chronologizacja

Zob. buczeć

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. buczenie
buczenia
D. buczenia
buczeń
C. buczeniu
buczeniom
B. buczenie
buczenia
N. buczeniem
buczeniami
Ms. buczeniu
buczeniach
W. buczenie
buczenia

Pochodzenie

Zob. buczeć

Definicja

jednostajny dźwięk o niskim brzmieniu

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii dźwięki

Połączenia

  • buczenie syren okrętowych
  • buczenie dochodzi skądś, rozlega się
  • słyszeć buczenie

Cytaty

Po chwili rozległo się buczenie betoniarki [...].

źródło: NKJP: Mariusz Ziomecki: Lato nieśmiertelnych, 2002

Lodówka włączyła się z cichym buczeniem [...].

źródło: KWJP: Paulina Hendel: Żniwiarz. Pusta noc, 2017

Wszystkie wysokie dźwięki - trele ptaków, piski zwierząt - zmieniają się w buczenia i dudnienia, i suną tuż przy ziemi, jak mgła.

źródło: NKJP: Olga Tokarczuk: Prawiek i inne czasy, 1996

Data ostatniej modyfikacji: 23.01.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json