w takim miejscu, że jest się w linii prostej od kogoś/czegoś i nie zmienia się od kogoś/czegoś odległości
wykładnik relacji przestrzennych
|
Spadło na niewielki skwerek, który znajdował się na wprost hotelu po drugiej stronie ulicy.
źródło: NKJP: Ludwik Jerzy Kern: Ferdynand Wspaniały, 1995
|
|
Kobieta o czerwonych ustach stoi na wprost niego.
źródło: NKJP: Małgorzata Saramonowicz: Lustra, 1999
|
|
Z zaułka na wprost fontanny wyszło czterech czarno odzianych osobników w okrągłych, skórzanych czapkach, wolno kierując się w stronę basenu.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Miecz przeznaczenia, 1992
|
| na wprost KOGO/CZEGO |
| szyk: stały: bezpośrednia antepozycja |
Data ostatniej modyfikacji: 17.04.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json