1782,
Teatr polski, czyli zbior komedyi dram y tragedyi, t. 13, dbc.wroc.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
oficjerek
|
oficjerkowie
|
ndepr |
oficjerki
|
depr |
| D. |
oficjerka
|
oficjerków
|
|
| C. |
oficjerkowi
|
oficjerkom
|
|
| B. |
oficjerka
|
oficjerków
|
|
| N. |
oficjerkiem
|
oficjerkami
|
|
| Ms. |
oficjerku
|
oficjerkach
|
|
| W. |
oficjerku
|
oficjerkowie
|
ndepr |
oficjerki
|
depr |
przest.
ekspresywnie o oficerze
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
policja i inne służby mundurowe
|
Młody, ogorzały w słońcu, oficjerek dzielnie wiódł swą własnym sumptem wyekwipowaną chorągiew.
źródło: Józef Kazimierz Kowalski: Czarna procesja. Powieść historyczna, 1958 (books.google.pl)
|
|
Oficyjerek - młokos sumitował się, błagając o wybaczenie.
źródło: Hanna Muszyńska-Hoffmannowa: Kochałam księcia Józefa, 1972 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 16.07.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json