UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zesmucić

Chronologizacja

1882, Juliusz Słowacki, Balladyna, [w:] Dzieła Juljusza Słowackiego, t. 3, books.google.pl
W połączeniu z zaimkiem zwrotnym się. W innych wydaniach „Balladyny” występuje czasownik zasmucić się.

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. zesmucę
zesmucimy
2 os. zesmucisz
zesmucicie
3 os. zesmuci
zesmucą

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. zesmuciłem
+(e)m zesmucił
zesmuciłam
+(e)m zesmuciła
zesmuciłom
+(e)m zesmuciło
zesmuciliśmy
+(e)śmy zesmucili
zesmuciłyśmy
+(e)śmy zesmuciły
2 os. zesmuciłeś
+(e)ś zesmucił
zesmuciłaś
+(e)ś zesmuciła
zesmuciłoś
+(e)ś zesmuciło
zesmuciliście
+(e)ście zesmucili
zesmuciłyście
+(e)ście zesmuciły
3 os. zesmucił
zesmuciła
zesmuciło
zesmucili
zesmuciły

bezosobnik: zesmucono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. zesmućmy
2 os. zesmuć
zesmućcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. zesmuciłbym
bym zesmucił
zesmuciłabym
bym zesmuciła
zesmuciłobym
bym zesmuciło
zesmucilibyśmy
byśmy zesmucili
zesmuciłybyśmy
byśmy zesmuciły
2 os. zesmuciłbyś
byś zesmucił
zesmuciłabyś
byś zesmuciła
zesmuciłobyś
byś zesmuciło
zesmucilibyście
byście zesmucili
zesmuciłybyście
byście zesmuciły
3 os. zesmuciłby
by zesmucił
zesmuciłaby
by zesmuciła
zesmuciłoby
by zesmuciło
zesmuciliby
by zesmucili
zesmuciłyby
by zesmuciły

bezosobnik: zesmucono by

bezokolicznik: zesmucić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zesmuciwszy

gerundium: zesmucenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. zesmucenie
zesmucenia
D. zesmucenia
zesmuceń
C. zesmuceniu
zesmuceniom
B. zesmucenie
zesmucenia
N. zesmuceniem
zesmuceniami
Ms. zesmuceniu
zesmuceniach
W. zesmucenie
zesmucenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: zesmucony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. zesmucony
zesmucony
zesmucony
zesmucone
zesmucona
D. zesmuconego
zesmuconego
zesmuconego
zesmuconego
zesmuconej
C. zesmuconemu
zesmuconemu
zesmuconemu
zesmuconemu
zesmuconej
B. zesmuconego
zesmuconego
zesmucony
zesmucone
zesmuconą
N. zesmuconym
zesmuconym
zesmuconym
zesmuconym
zesmuconą
Ms. zesmuconym
zesmuconym
zesmuconym
zesmuconym
zesmuconej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. zesmuceni
zesmuceni
zesmucone
zesmucone
D. zesmuconych
zesmuconych
zesmuconych
zesmuconych
C. zesmuconym
zesmuconym
zesmuconym
zesmuconym
B. zesmuconych
zesmuconych
zesmuconych
zesmucone
N. zesmuconymi
zesmuconymi
zesmuconymi
zesmuconymi
Ms. zesmuconych
zesmuconych
zesmuconych
zesmuconych

odpowiednik aspektowy: smucić

Pochodzenie

Zob. smucić

Definicja

wywołać w kimś stan psychiczny, charakteryzujący się obniżeniem nastroju, brakiem uśmiechu lub płaczem

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

Relacje znaczeniowe

synonimy:  osmęcić, osmucić, posmucić, zasmęcić, zasmucić
antonimy:  rozśmieszyć, uradować

Cytaty

Ludzkie nieszczęście jakoś mnie nie zesmuciło maksymalnie, a wrażliwy jednakowoż bywam.

źródło: NKJP: Internet

Hehe, niektórzy mnie rozbawili, a niektórzy zesmucili.

źródło: Internet: filmiki.jeja.pl

Wiemy, że wczorajszy brak goloneczki Was zesmucił.

źródło: Internet: facebook.com/restauracjaksiazenice

Pamiętam, że fakt zamknięcia tego sklepu nieco mnie zesmucił, bo chyba trochę sentymentalna ze mnie osóbka, ale równocześnie ciekawiło mnie, co powstanie w murach dawnego sklepu muzycznego.

źródło: Internet: allaroundme.pl

Składnia

bez ograniczeń + zesmucić +
KOGO
Data ostatniej modyfikacji: 14.11.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json