UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

rozmarnić

Chronologizacja

1860, Dziennik Literacki, nr 41, polona.pl

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. rozmarnię
rozmarnimy
2 os. rozmarnisz
rozmarnicie
3 os. rozmarni
rozmarnią

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. rozmarniłem
+(e)m rozmarnił
rozmarniłam
+(e)m rozmarniła
rozmarniłom
+(e)m rozmarniło
rozmarniliśmy
+(e)śmy rozmarnili
rozmarniłyśmy
+(e)śmy rozmarniły
2 os. rozmarniłeś
+(e)ś rozmarnił
rozmarniłaś
+(e)ś rozmarniła
rozmarniłoś
+(e)ś rozmarniło
rozmarniliście
+(e)ście rozmarnili
rozmarniłyście
+(e)ście rozmarniły
3 os. rozmarnił
rozmarniła
rozmarniło
rozmarnili
rozmarniły

bezosobnik: rozmarniono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. rozmarnijmy
2 os. rozmarnij
rozmarnijcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. rozmarniłbym
bym rozmarnił
rozmarniłabym
bym rozmarniła
rozmarniłobym
bym rozmarniło
rozmarnilibyśmy
byśmy rozmarnili
rozmarniłybyśmy
byśmy rozmarniły
2 os. rozmarniłbyś
byś rozmarnił
rozmarniłabyś
byś rozmarniła
rozmarniłobyś
byś rozmarniło
rozmarnilibyście
byście rozmarnili
rozmarniłybyście
byście rozmarniły
3 os. rozmarniłby
by rozmarnił
rozmarniłaby
by rozmarniła
rozmarniłoby
by rozmarniło
rozmarniliby
by rozmarnili
rozmarniłyby
by rozmarniły

bezosobnik: rozmarniono by

bezokolicznik: rozmarnić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozmarniwszy

gerundium: rozmarnienie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. rozmarnienie
rozmarnienia
D. rozmarnienia
rozmarnień
C. rozmarnieniu
rozmarnieniom
B. rozmarnienie
rozmarnienia
N. rozmarnieniem
rozmarnieniami
Ms. rozmarnieniu
rozmarnieniach
W. rozmarnienie
rozmarnienia

imiesłów przymiotnikowy bierny: rozmarniony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. rozmarniony
rozmarniony
rozmarniony
rozmarnione
rozmarniona
D. rozmarnionego
rozmarnionego
rozmarnionego
rozmarnionego
rozmarnionej
C. rozmarnionemu
rozmarnionemu
rozmarnionemu
rozmarnionemu
rozmarnionej
B. rozmarnionego
rozmarnionego
rozmarniony
rozmarnione
rozmarnioną
N. rozmarnionym
rozmarnionym
rozmarnionym
rozmarnionym
rozmarnioną
Ms. rozmarnionym
rozmarnionym
rozmarnionym
rozmarnionym
rozmarnionej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. rozmarnieni
rozmarnieni
rozmarnione
rozmarnione
D. rozmarnionych
rozmarnionych
rozmarnionych
rozmarnionych
C. rozmarnionym
rozmarnionym
rozmarnionym
rozmarnionym
B. rozmarnionych
rozmarnionych
rozmarnionych
rozmarnione
N. rozmarnionymi
rozmarnionymi
rozmarnionymi
rozmarnionymi
Ms. rozmarnionych
rozmarnionych
rozmarnionych
rozmarnionych

Pochodzenie

Zob. marny

Definicja

daw. 
zużyć niepotrzebnie albo niewłaściwie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Finanse czynności, przedmioty związane z pieniędzmi

Relacje znaczeniowe

synonimy:  przeputać, prześwistać, puścić, roztrwonić
hiperonimy:  stracić

Cytaty

Wydaje się jej, że jakbym nie rozmarnił tych skarbów na obcych babach, to by teraz dla niej były.

źródło: Józef Morton: Mój drugi ożenek, 1965 (books.google.pl)

Składnia

bez ograniczeń + rozmarnić +
CO
Data ostatniej modyfikacji: 16.09.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json