UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kulawić

Chronologizacja

1743, Kart XVII-XVIII

Pochodzenie

Zob. kuleć

1. konia

Definicja

przest. 
powodować, że ktoś lub coś zaczyna utykać na nogę

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Choroby i ich leczenie przyczyny, objawy i skutki chorób

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt zwyczaje i zachowania zwierząt

Relacje znaczeniowe

synonimy:  okulawiać

Cytaty

[...] kulawiła nogi w górach, słabowała po porodach czy odtrącała młode od siebie.

źródło: Józef Szczypka: Kalendarz polski, 1984 (books.google.pl)

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. kulawię
kulawimy
2 os. kulawisz
kulawicie
3 os. kulawi
kulawią

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. kulawiłem
+(e)m kulawił
kulawiłam
+(e)m kulawiła
kulawiłom
+(e)m kulawiło
kulawiliśmy
+(e)śmy kulawili
kulawiłyśmy
+(e)śmy kulawiły
2 os. kulawiłeś
+(e)ś kulawił
kulawiłaś
+(e)ś kulawiła
kulawiłoś
+(e)ś kulawiło
kulawiliście
+(e)ście kulawili
kulawiłyście
+(e)ście kulawiły
3 os. kulawił
kulawiła
kulawiło
kulawili
kulawiły

bezosobnik: kulawiono

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. będę kulawił
będę kulawić
będę kulawiła
będę kulawić
będę kulawiło
będę kulawić
będziemy kulawili
będziemy kulawić
będziemy kulawiły
będziemy kulawić
2 os. będziesz kulawił
będziesz kulawić
będziesz kulawiła
będziesz kulawić
będziesz kulawiło
będziesz kulawić
będziecie kulawili
będziecie kulawić
będziecie kulawiły
będziecie kulawić
3 os. będzie kulawił
będzie kulawić
będzie kulawiła
będzie kulawić
będzie kulawiło
będzie kulawić
będą kulawili
będą kulawić
będą kulawiły
będą kulawić

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. kulawmy
2 os. kulaw
kulawcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. kulawiłbym
bym kulawił
kulawiłabym
bym kulawiła
kulawiłobym
bym kulawiło
kulawilibyśmy
byśmy kulawili
kulawiłybyśmy
byśmy kulawiły
2 os. kulawiłbyś
byś kulawił
kulawiłabyś
byś kulawiła
kulawiłobyś
byś kulawiło
kulawilibyście
byście kulawili
kulawiłybyście
byście kulawiły
3 os. kulawiłby
by kulawił
kulawiłaby
by kulawiła
kulawiłoby
by kulawiło
kulawiliby
by kulawili
kulawiłyby
by kulawiły

bezosobnik: kulawiono by

bezokolicznik: kulawić

imiesłów przysłówkowy współczesny: kulawiąc

gerundium: kulawienie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kulawienie
kulawienia
D. kulawienia
kulawień
C. kulawieniu
kulawieniom
B. kulawienie
kulawienia
N. kulawieniem
kulawieniami
Ms. kulawieniu
kulawieniach
W. kulawienie
kulawienia

imiesłów przymiotnikowy czynny: kulawiący

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. kulawiący
kulawiący
kulawiący
kulawiące
kulawiąca
D. kulawiącego
kulawiącego
kulawiącego
kulawiącego
kulawiącej
C. kulawiącemu
kulawiącemu
kulawiącemu
kulawiącemu
kulawiącej
B. kulawiącego
kulawiącego
kulawiący
kulawiące
kulawiącą
N. kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącą
Ms. kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. kulawiący
kulawiący
kulawiące
kulawiące
D. kulawiących
kulawiących
kulawiących
kulawiących
C. kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
B. kulawiących
kulawiących
kulawiących
kulawiące
N. kulawiącymi
kulawiącymi
kulawiącymi
kulawiącymi
Ms. kulawiących
kulawiących
kulawiących
kulawiących

imiesłów przymiotnikowy bierny: kulawiony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. kulawiony
kulawiony
kulawiony
kulawione
kulawiona
D. kulawionego
kulawionego
kulawionego
kulawionego
kulawionej
C. kulawionemu
kulawionemu
kulawionemu
kulawionemu
kulawionej
B. kulawionego
kulawionego
kulawiony
kulawione
kulawioną
N. kulawionym
kulawionym
kulawionym
kulawionym
kulawioną
Ms. kulawionym
kulawionym
kulawionym
kulawionym
kulawionej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. kulawieni
kulawieni
kulawione
kulawione
D. kulawionych
kulawionych
kulawionych
kulawionych
C. kulawionym
kulawionym
kulawionym
kulawionym
B. kulawionych
kulawionych
kulawionych
kulawione
N. kulawionymi
kulawionymi
kulawionymi
kulawionymi
Ms. kulawionych
kulawionych
kulawionych
kulawionych

odpowiedniki aspektowe: skulawić , okulawić

Składnia

bez ograniczeń + kulawić +
KOGO/CO

2. o koniu

Definicja

pot. 
kuleć - iść nierówno, chwiejąc się na boki, z powodu utraty sprawności jednej nogi lub obu nóg

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Choroby i ich leczenie przyczyny, objawy i skutki chorób

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt zwyczaje i zachowania zwierząt

Relacje znaczeniowe

synonimy:  chromać, chromieć, kulawić się, kulawieć, kuleć

Cytaty

Zwierzę musi [...] przebiec kilkunastometrowy odcinek kłusem przed komisją weterynaryjną, która ocenia jego ruch. Kulawienie, jeden krzywy krok sieją wątpliwości, każda zaś wątpliwość lekarzy co do formy konia rozstrzygana jest na jego korzyść.

źródło: NKJP: Na granicy życia, Dziennik Polski, 2000-07-01

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. kulawię
kulawimy
2 os. kulawisz
kulawicie
3 os. kulawi
kulawią

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. kulawiłem
+(e)m kulawił
kulawiłam
+(e)m kulawiła
kulawiłom
+(e)m kulawiło
kulawiliśmy
+(e)śmy kulawili
kulawiłyśmy
+(e)śmy kulawiły
2 os. kulawiłeś
+(e)ś kulawił
kulawiłaś
+(e)ś kulawiła
kulawiłoś
+(e)ś kulawiło
kulawiliście
+(e)ście kulawili
kulawiłyście
+(e)ście kulawiły
3 os. kulawił
kulawiła
kulawiło
kulawili
kulawiły

bezosobnik: kulawiono

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. będę kulawił
będę kulawić
będę kulawiła
będę kulawić
będę kulawiło
będę kulawić
będziemy kulawili
będziemy kulawić
będziemy kulawiły
będziemy kulawić
2 os. będziesz kulawił
będziesz kulawić
będziesz kulawiła
będziesz kulawić
będziesz kulawiło
będziesz kulawić
będziecie kulawili
będziecie kulawić
będziecie kulawiły
będziecie kulawić
3 os. będzie kulawił
będzie kulawić
będzie kulawiła
będzie kulawić
będzie kulawiło
będzie kulawić
będą kulawili
będą kulawić
będą kulawiły
będą kulawić

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. kulawmy
2 os. kulaw
kulawcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. kulawiłbym
bym kulawił
kulawiłabym
bym kulawiła
kulawiłobym
bym kulawiło
kulawilibyśmy
byśmy kulawili
kulawiłybyśmy
byśmy kulawiły
2 os. kulawiłbyś
byś kulawił
kulawiłabyś
byś kulawiła
kulawiłobyś
byś kulawiło
kulawilibyście
byście kulawili
kulawiłybyście
byście kulawiły
3 os. kulawiłby
by kulawił
kulawiłaby
by kulawiła
kulawiłoby
by kulawiło
kulawiliby
by kulawili
kulawiłyby
by kulawiły

bezosobnik: kulawiono by

bezokolicznik: kulawić

imiesłów przysłówkowy współczesny: kulawiąc

gerundium: kulawienie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kulawienie
kulawienia
D. kulawienia
kulawień
C. kulawieniu
kulawieniom
B. kulawienie
kulawienia
N. kulawieniem
kulawieniami
Ms. kulawieniu
kulawieniach
W. kulawienie
kulawienia

imiesłów przymiotnikowy czynny: kulawiący

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. kulawiący
kulawiący
kulawiący
kulawiące
kulawiąca
D. kulawiącego
kulawiącego
kulawiącego
kulawiącego
kulawiącej
C. kulawiącemu
kulawiącemu
kulawiącemu
kulawiącemu
kulawiącej
B. kulawiącego
kulawiącego
kulawiący
kulawiące
kulawiącą
N. kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącą
Ms. kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. kulawiący
kulawiący
kulawiące
kulawiące
D. kulawiących
kulawiących
kulawiących
kulawiących
C. kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
B. kulawiących
kulawiących
kulawiących
kulawiące
N. kulawiącymi
kulawiącymi
kulawiącymi
kulawiącymi
Ms. kulawiących
kulawiących
kulawiących
kulawiących

3. robotę

Definicja

pot. 
psuć - wykonywać jakąś pracę nieumiejętnie lub niedokładnie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Relacje znaczeniowe

synonimy:  chrzanić, fuszerować, knocić, okulawiać, partaczyć, partolić, patałaszyć, pieprzyć, psuć, schrzaniać, spartalać

Cytaty

[...] miałem kilkanaście lat, długie włosy i perkusję, na której kulawiłem co lepsze kawałki rockowe [...].

źródło: Internet: salon24.pl

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. kulawię
kulawimy
2 os. kulawisz
kulawicie
3 os. kulawi
kulawią

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. kulawiłem
+(e)m kulawił
kulawiłam
+(e)m kulawiła
kulawiłom
+(e)m kulawiło
kulawiliśmy
+(e)śmy kulawili
kulawiłyśmy
+(e)śmy kulawiły
2 os. kulawiłeś
+(e)ś kulawił
kulawiłaś
+(e)ś kulawiła
kulawiłoś
+(e)ś kulawiło
kulawiliście
+(e)ście kulawili
kulawiłyście
+(e)ście kulawiły
3 os. kulawił
kulawiła
kulawiło
kulawili
kulawiły

bezosobnik: kulawiono

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. będę kulawił
będę kulawić
będę kulawiła
będę kulawić
będę kulawiło
będę kulawić
będziemy kulawili
będziemy kulawić
będziemy kulawiły
będziemy kulawić
2 os. będziesz kulawił
będziesz kulawić
będziesz kulawiła
będziesz kulawić
będziesz kulawiło
będziesz kulawić
będziecie kulawili
będziecie kulawić
będziecie kulawiły
będziecie kulawić
3 os. będzie kulawił
będzie kulawić
będzie kulawiła
będzie kulawić
będzie kulawiło
będzie kulawić
będą kulawili
będą kulawić
będą kulawiły
będą kulawić

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. kulawmy
2 os. kulaw
kulawcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. kulawiłbym
bym kulawił
kulawiłabym
bym kulawiła
kulawiłobym
bym kulawiło
kulawilibyśmy
byśmy kulawili
kulawiłybyśmy
byśmy kulawiły
2 os. kulawiłbyś
byś kulawił
kulawiłabyś
byś kulawiła
kulawiłobyś
byś kulawiło
kulawilibyście
byście kulawili
kulawiłybyście
byście kulawiły
3 os. kulawiłby
by kulawił
kulawiłaby
by kulawiła
kulawiłoby
by kulawiło
kulawiliby
by kulawili
kulawiłyby
by kulawiły

bezosobnik: kulawiono by

bezokolicznik: kulawić

imiesłów przysłówkowy współczesny: kulawiąc

gerundium: kulawienie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kulawienie
kulawienia
D. kulawienia
kulawień
C. kulawieniu
kulawieniom
B. kulawienie
kulawienia
N. kulawieniem
kulawieniami
Ms. kulawieniu
kulawieniach
W. kulawienie
kulawienia

imiesłów przymiotnikowy czynny: kulawiący

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. kulawiący
kulawiący
kulawiący
kulawiące
kulawiąca
D. kulawiącego
kulawiącego
kulawiącego
kulawiącego
kulawiącej
C. kulawiącemu
kulawiącemu
kulawiącemu
kulawiącemu
kulawiącej
B. kulawiącego
kulawiącego
kulawiący
kulawiące
kulawiącą
N. kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącą
Ms. kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. kulawiący
kulawiący
kulawiące
kulawiące
D. kulawiących
kulawiących
kulawiących
kulawiących
C. kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
kulawiącym
B. kulawiących
kulawiących
kulawiących
kulawiące
N. kulawiącymi
kulawiącymi
kulawiącymi
kulawiącymi
Ms. kulawiących
kulawiących
kulawiących
kulawiących

imiesłów przymiotnikowy bierny: kulawiony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. kulawiony
kulawiony
kulawiony
kulawione
kulawiona
D. kulawionego
kulawionego
kulawionego
kulawionego
kulawionej
C. kulawionemu
kulawionemu
kulawionemu
kulawionemu
kulawionej
B. kulawionego
kulawionego
kulawiony
kulawione
kulawioną
N. kulawionym
kulawionym
kulawionym
kulawionym
kulawioną
Ms. kulawionym
kulawionym
kulawionym
kulawionym
kulawionej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. kulawieni
kulawieni
kulawione
kulawione
D. kulawionych
kulawionych
kulawionych
kulawionych
C. kulawionym
kulawionym
kulawionym
kulawionym
B. kulawionych
kulawionych
kulawionych
kulawione
N. kulawionymi
kulawionymi
kulawionymi
kulawionymi
Ms. kulawionych
kulawionych
kulawionych
kulawionych

odpowiednik aspektowy: skulawić

Składnia

bez ograniczeń + kulawić +
CO
Data ostatniej modyfikacji: 23.07.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json