UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

skulawić

Chronologizacja

1806, SDBand

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. skulawię
skulawimy
2 os. skulawisz
skulawicie
3 os. skulawi
skulawią

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. skulawiłem
+(e)m skulawił
skulawiłam
+(e)m skulawiła
skulawiłom
+(e)m skulawiło
skulawiliśmy
+(e)śmy skulawili
skulawiłyśmy
+(e)śmy skulawiły
2 os. skulawiłeś
+(e)ś skulawił
skulawiłaś
+(e)ś skulawiła
skulawiłoś
+(e)ś skulawiło
skulawiliście
+(e)ście skulawili
skulawiłyście
+(e)ście skulawiły
3 os. skulawił
skulawiła
skulawiło
skulawili
skulawiły

bezosobnik: skulawiono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. skulawmy
2 os. skulaw
skulawcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. skulawiłbym
bym skulawił
skulawiłabym
bym skulawiła
skulawiłobym
bym skulawiło
skulawilibyśmy
byśmy skulawili
skulawiłybyśmy
byśmy skulawiły
2 os. skulawiłbyś
byś skulawił
skulawiłabyś
byś skulawiła
skulawiłobyś
byś skulawiło
skulawilibyście
byście skulawili
skulawiłybyście
byście skulawiły
3 os. skulawiłby
by skulawił
skulawiłaby
by skulawiła
skulawiłoby
by skulawiło
skulawiliby
by skulawili
skulawiłyby
by skulawiły

bezosobnik: skulawiono by

bezokolicznik: skulawić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: skulawiwszy

gerundium: skulawienie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. skulawienie
skulawienia
D. skulawienia
skulawień
C. skulawieniu
skulawieniom
B. skulawienie
skulawienia
N. skulawieniem
skulawieniami
Ms. skulawieniu
skulawieniach
W. skulawienie
skulawienia

imiesłów przymiotnikowy bierny: skulawiony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. skulawiony
skulawiony
skulawiony
skulawione
skulawiona
D. skulawionego
skulawionego
skulawionego
skulawionego
skulawionej
C. skulawionemu
skulawionemu
skulawionemu
skulawionemu
skulawionej
B. skulawionego
skulawionego
skulawiony
skulawione
skulawioną
N. skulawionym
skulawionym
skulawionym
skulawionym
skulawioną
Ms. skulawionym
skulawionym
skulawionym
skulawionym
skulawionej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. skulawieni
skulawieni
skulawione
skulawione
D. skulawionych
skulawionych
skulawionych
skulawionych
C. skulawionym
skulawionym
skulawionym
skulawionym
B. skulawionych
skulawionych
skulawionych
skulawione
N. skulawionymi
skulawionymi
skulawionymi
skulawionymi
Ms. skulawionych
skulawionych
skulawionych
skulawionych

odpowiednik aspektowy: kulawić

Pochodzenie

Zob. kuleć

1. konia

Definicja

rzad. 
spowodować, że ktoś lub coś zaczyna utykać na nogę

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Choroby i ich leczenie przyczyny, objawy i skutki chorób

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt zwyczaje i zachowania zwierząt

Relacje znaczeniowe

synonimy:  okulawić

Cytaty

Diabły [...] uprzykrzały życie chłopom. A to wozy wywracały i konie straszyły, a to owce skulawiły, a to zwiodły kogo na manowce...

źródło: Internet: facebook.com/ViaMountains

Składnia

bez ograniczeń + skulawić +
KOGO/CO

2. robotę

Definicja

pot. 
popsuć - wykonać jakąś pracę nieumiejętnie lub niedokładnie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Relacje znaczeniowe

synonimy:  okulawić, popaprać, popsuć, schrzanić, sfuszerować, skisić, sknocić, skopać, skrochmalić, skwasić, spaćkać, spaprać, spartaczyć, spartolić, spatałaszyć, spieprzyć, spitolić, zbabrać, zepsuć, zmaścić

Cytaty

Pomysł miałem na górę całkiem odmienny od dotychczasowych malowanek, ale skulawiłem sprawę na etapie koncepcyjnym.

źródło: Internet: pwm.org.pl

- Sędzia skulawił całe widowisko - mówi ze smutkiem. - Puścił Niemcom spalonego, a potem nam nie uznał gola.

źródło: 2:0 dla Podolskiego, 2008-06-08 (gazetalubuska.pl)

Składnia

bez ograniczeń + skulawić +
CO
Data ostatniej modyfikacji: 24.07.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json