Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | adideacja |
adideacje |
|
| D. | adideacji |
adideacji |
neut |
| adideacyj |
char | ||
| C. | adideacji |
adideacjom |
|
| B. | adideację |
adideacje |
|
| N. | adideacją |
adideacjami |
|
| Ms. | adideacji |
adideacjach |
|
| W. | adideacjo |
adideacje |
Inne uwagi
Zwykle lp
Pochodzenie
łac. ad ideam (adapto) '(dostosowuję) do pojęcia'
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język
Cytaty
|
[...] w polskich wyrazach w różny sposób została przejęta nagłosowa spółgłoska etymonu, jako: w- ([...]), j- albo f-. Nagłosowe j- zamiast spodziewanej (i obecnej w wyrazie warmuz) głoski w- SEJPS I 504 objaśnia adideacją na drodze etymologii ludowej do takich słów, jak jary, jarzyna [...] źródło: Prace Filologiczne t. LXXVII, 2022, s. 27 |
|
|
[Gontyna] Wyraz sztuczny, stworzony najprawdopodobniej przez romantycznego filozofa B. Trentowskiego. Fałszywie odtworzone (n&iwna etymologia ludowa, adideacja do gont) z zapisanego u XII-wiecznego niem. kronikarza w źródłach lac. contina [...] źródło: Franciszek Sławski: Słownik etymologiczny języka polskiego, t. 1, s. 318 |
Składnia
|
+ | adideacja | + |
(do CZEGO)
|