Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | bisurmanin |
bisurmanie |
ndepr |
| bisurmany |
depr | ||
| D. | bisurmanina |
bisurmanów |
|
| C. | bisurmaninowi |
bisurmanom |
|
| B. | bisurmanina |
bisurmanów |
|
| N. | bisurmaninem |
bisurmanami |
|
| Ms. | bisurmaninie |
bisurmanach |
|
| W. | bisurmaninie |
bisurmanie |
ndepr |
| bisurmany |
depr |
Pochodzenie
Wg Brücknera: z arab. turec. müsulmān, muslimīn, ‘wyznawcy islamu, poddania się woli Bożej’. Zamiana m- w b-, t. j. rozpodobnienie (stałe; tak samo st.rus. Bochmet z Mohamed), polega na narzeczu tureckiem, jak i wymiana pierwotnego l na r w st.czes. Besermene. W dawnym pol. występowały różne warianty: muzurmani, bursormani, bursomani.
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół osoby związane z religią i kościołem
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół wyznania: zasady i prawdy wiary
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | bisurman, mahometan, mahometanin, muslim, muzułmanin, pohaniec |
Cytaty
|
Husarze króla Sobieskiego myśleli chyba w podobny sposób. Że jak się najświętszej panience polecą, to ich żaden bisurmanin nie tknie. źródło: NKJP: Magdalena Gałczyńska: Leszek Jażdżewski, 2016-03-11 (wiadomosci.onet.pl) |
|
|
Widać z tego jasno, że z nimi można tylko walczyć na śmierć i życie, jak nasi przodkowie, którzy wiedzieli, jak się z bisurmaninem rozmawia [...]. źródło: Internet: chnnews.pl |