UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

protestowicz

Chronologizacja

1870, Kurjer Warszawski, 164, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. protestowicz
protestowicze
ndepr
protestowicze
depr
D. protestowicza
protestowiczów
C. protestowiczowi
protestowiczom
B. protestowicza
protestowiczów
N. protestowiczem
protestowiczami
Ms. protestowiczu
protestowiczach
W. protestowiczu
protestowicze
ndepr
protestowicze
depr

Pochodzenie

Od: protestować

Definicja

osoba uczestnicząca w wyrażaniu ostrego sprzeciwu wobec działania uważanego za niesłuszne

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego stosunki, grupy i organizacje społeczne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Funkcjonowanie państwa działalność polityczna

Relacje znaczeniowe

synonimy:  protestant, protestator

Cytaty

Nie jest [...] dziwny sposób, w jaki na sowiecką katastrofę zareagowała opinia publiczna, a przynajmniej jej zawodowi aktywiści, czyli różni protestowicze, zieloni, tak zwana alternatywa [...].

źródło: Kultura, 1986 (books.google.pl)

[...] dla policjanta, który protestowicza uderzy pałką i zrobi mu sińca na plecach, będzie to skutkowało niepokojem przez dwadzieścia lat, bo nie wie on, czy nie zostanie z tego powodu oskarżony kiedyś przed sądem.

źródło: Bronisław Łagowski: Duch i bezduszność III Rzeczypospolitej. Rozważania, 2007 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 21.10.2021
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json